Wtorek 28 września 2021 | Imieniny: Luby, Wacława, Salomona

Rejestracja Zaloguj się
golfkwidzyn
AVIVA - SPRAWDZAMY JAKOŚĆ KWIDZYŃSKIEGO POWIETRZA - KLIKNIJ TUTAJ

Kultura > Strefa niezależna

DRAMOTERAPIA W PIWNICY KULTURALNEJ

Zygmunt Freud twórca nowoczesnej myśli psychiatrycznej stwierdził, że sztuka jest wielką pocieszycielką, nauczycielką i lekarzem, odsłonił nowe perspektywy w jakich rysowała się ważna jej funkcja terapeutyczna. Za nim poszli inni, m.in. Jakub Moreno, który wniósł w obszar psychoterapii techniki dramy.


W zasadzie nie ma dziś ośrodków psychoterapeutycznych, gdzie psychodrama lub dramaterapia byłyby jedyną wyłączną metodą terapii, ale też nie ma takich, gdzie elementy dramy oraz psychodramy nie byłyby stosowane. W pracy z pacjentami po kryzysach psychicznych terapeuci coraz częściej sięgają po techniki teatralne, aby wzmocnić inne oddziaływania lecznicze.

Można stwierdzić, że sztuka godząc nas ze światem, wyłączając ze świata lub uzupełniając świat, stanowi czynnik służący zmniejszeniu konfliktów między jednostką, a otaczającą ją rzeczywistością. Dzieło sztuki tak przykre, niepokojące, wstrząsające - jak tragedia, zmusza nas do uznania istniejących trudności, konfliktów niebezpieczeństw i pozwala uzyskać niezależność duchową przez uświadomienie ich sobie i rezygnacje z wszelkich iluzji, złudzeń co do ich rozwiązania.

Doktor Moreno w latach 20-tych XX w. zorganizował w Wiedniu teatr amatorski, którego członkowie improwizowali opisywane wydarzenia. Osoby odgrywające postacie o cechach psychicznych, jakie przysparzają im samym na co dzień rzeczywistych konfliktów z otoczeniem, wyzbywały się w znacznym stopniu owych niepożądanych cech. Tak zrodziła się myśl o psychodramie wywołującej efekt u twórcy – aktora, który przedstawia dramat i w tym samym czasie uwalnia się od niego. Mamy więc sytuację, gdy widz podlega psychoterapii przez kontakt ze sztuką, która leczy go i kształtuje, a także gdy widz staje się aktorem, rozgrywając własny problem uzdrawia się i ocala.

„Biały pył” to monodram Alicji Joanny Górki. Jego bohaterką jest młoda, zwyczajna dziewczyna uzależniona od narkotyków. Świat przedstawiony w „Białym pyle” jest mroczny, tchnie beznadziejnością i zatraceniem. To świat narkomanki. Rzeczywistość stanowi tylko tło, które jej już nie dotyczy. I ten kontrast między światem normalnym, a jej światem destrukcji i cierpienia, a także cały ogrom bólu przegranego życia, jaki odczuwamy słuchając zwierzeń dziewczyny, jest wołaniem o pomoc, krzykiem ostrzeżenia przed złem, któremu na imię narkotyk.
„Biały pył” jest dramaterapią dla tych, którzy mogą stać się, stają się, bądź stali się narkomanami.

Spektakl odbędzie się 14 czerwca, o godz. 19.00, w PIWNICY KULTURALNEJ, przy ul. Targowej. Wstęp 10 zł.


„BIAŁY PYŁ”
Epitafium dla Ewy
MONODRAM
Alicji Joanny Górka

Konsultacja: Doktor n. med. Dariusz Wasilewski, adiunkt Akademii Medycznej - Klinika Psychiatrii w Warszawie

Premiera: Warszawa, 25 września 2005 r.

W roli narkomanki Ewy – Alicja Joanna Górka
Scenariusz i reżyseria, scenografia – Alicja Joanna Górka
Muzyka – Zbigniew Preisner, Leonard Cohen
Głos zza sceny – Julia Szczeblewska (wymiennie)

Oceń artykuł
Autor: sam | Sobota 13 czerwca 2015 | 000 4292
KWIDZYNIACY MAM PROGNOZA POGODY
Prawa autorskie 2010 - 2021 © Puls Kwidzyna | Projekt i wykonanie Studio Siedem